Ik heb moeite met afscheid nemen… jij ook?

De tranen rollen over mijn gezicht. Het moment van afscheid nemen is aan-gebroken. Ik wil niet weg, maar de vakantie is voorbij en langer blijven is geen optie. 

De hele ochtend heb ik een pest humeur en het inpakken van mijn spullen voelt aan als een straf. De auto is volgeladen en mijn man en dochter staan klaar om te vertrekken. Ik treuzel en probeer de tijd te rekken. Nee, ik wil niet om negen uur vertrekken. We hebben gezegd dat we tien uur weg zouden gaan. 

Het is niet de eerste keer dat deze situatie voor komt. Ik ben graag in Spanje en het voelt aan als een tweede thuis. De afgelopen jaren heb ik heel wat vriendschappen opgedaan en die laat ik nu weer achter. Wie weet of ik mijn vrienden ooit nog zal zien. De gedachte dat het nu afgelopen is maakt me verdrietig. 

We vertrekken en terwijl de camping en mijn geliefde landschap uit het zicht verdwijnen rollen de tranen over mijn wangen. Adiós, mis amigos, fluister ik zacht en mijn keel is dichtgeknepen. Het afscheid was dit keer anders. Het voelt aan als definitief aangezien mijn gezin volgend jaar niet terug wil naar dezelfde camping. Kon ik iedereen waarom ik geef maar meenemen en dicht bij me houden. Dan was het niet zo moeilijk. 

Het was niet de eerste keer dat dit gebeurde en het zal zeker niet de laatste keer zijn. Afgelopen woensdag was eveneens een emotionele dag. Eerst had ik het niet door waarom mijn emoties hoog zaten. Tijdens de wandeling met mijn honden schoot opeens het afscheid van mijn hond Tessa in mijn gedachten. Na een jaar voel ik haar heengaan nog steeds als een gemis. Was ik daarom zo verdrietig? 

Nee, dat was de reden niet. Woensdag was het de laatste keer dat we als groep bij elkaar waren tijdens een online cursus. Als accountability groep hebben we de afgelopen negen weken veel lief en leed met elkaar gedeeld. We hebben elkaar gesteund en veel met elkaar besproken en dat hield nu op. Wederom een afscheid. Wederom mensen achter laten die je bent gaan waarderen. Waarmee je alles kon bespreken. 

Maar dit keer doen we het anders. Het digitale tijdperk bestaat niet voor niets en we besluiten contact te houden via onze whatsapp groep en via FaceBook. Onze Zoom sessies houden we ook aan. Vanuit het Universum komt er ook hulp in de vorm van een vervolg op de afgelopen weken. 

Ik heb een voorstel bij mijn groep neergelegd. Het thema “Afscheid nemen” hoe ga je er mee om? is het eerst volgende onderwerp. Ik zou heel graag willen ontdekken waarom ik zoveel moeite heb om mensen te laten gaan. Er zijn zoveel redenen die ik heb bedacht. Het is heel gemakkelijk om de oorzaak af te schuiven op de scheiding van mijn ouders toen ik acht was of het moeilijke begin van mijn leven. Of moet ik kijken naar de tijd van mijn conceptie? Mijn moeder was ongewild zwanger van mij. 

Het zou fijn zijn om te kunnen omgaan met een tijdelijk of definitief afscheid. Dat ik niet meer volop mee huil met de nabestaande tijdens een begrafenis terwijl ik er niet persoonlijk bij betrokken ben. Dat ik mee kan voelen met het verdriet van een ander zonder dat de tranen over mijn wangen lopen.

Ja, ik heb er moeite mee maar schaam me er niet voor om het toe te geven. 

En hoe gaat het nu verder…..?

Vier weken geleden vertelde ik over mijn start met het eten van voeding die op basis van thermische waarde goed zijn voor mijn spijsvertering.
Hoe staat het hier mee? Hou ik het vol of heb ik het al opgegeven?

Gelukkig kan ik zeggen dat ik het nog steeds vol houd.
Het voelt alleen niet als volhouden.
Volhouden suggereert dat ik een dieet volg en dat doe ik niet.
Als het ware heb ik mijn lifestyle veranderd.
Ik eet alles wat ik lekker vind alleen van het een wat meer dan van het ander.

Er is echter één product dat ik voor negentig procent uit mijn voeding heb gehaald.
En dat is brood. Ik was een grote liefhebber van brood, broodjes en alles wat daar aan verwant is.
Nu echter, eet ik met uitzondering een boterham of broodje.

En dat verschil merk ik absoluut.
Het viel me al vaker op dat ik vermoeid was na mijn lunch of avondeten als deze bestond uit broodproducten.
“Een inzinking” dacht ik dan. Dat klopt ook wel, maar waar kwam die inzinking vandaan?
Blijkbaar heeft mijn lijf erg veel moeite om tarwe of granen te verwerken. Kost het zoveel energie zodat ik letterlijk moe ben.

In de ochtend start ik nu veel liever met gebakken appel en kaneel.
Een eitje gaat er zeker ook wel in samen met tomaat en ui of een beetje spek.
Heerlijk!!
Ik ken geen vermoeidheid meer na de maaltijd. En het smaakt ook erg lekker.
Soms eet ik eigengemaakte soep in de ochtend. Het leek zo vreemd, maar dat went heel snel en is o zo lekker.

Er zijn meer verschillen die opvallen. Na het eten van een “vette” maaltijd ben ik tegenwoordig misselijk.
Het tijdstip maakt niet uit. Ochtend, middag of avond het resultaat is hetzelfde.
Eet ik teveel dan hang ik ook in de prijzen en dat is niet fijn.
Mijn lijf vertelt wat goed voor me is en wat niet. Het is een kwestie van luisteren naar mijn lijf.

Hoewel de cijfers op de weegschaal hetzelfde blijven kan ik zien dat mijn opgezette maag afneemt. Ik lijk niet altijd meer zwanger… gelukkig.
Voel me niet zo opgeblazen en zit beter in mijn vel.
Maar ik moet nog veel leren. Vooral om de maaltijd op smaak te brengen met kruiden en specerijen aangezien ik het toevoegen van zout zoveel mogelijk wil weren.
Al doende leer ik zeg ik maar en het maakt het koken weer wat leuker en uitdagender.

Ik heb het gevoel dat……

Ken jij ook van die mensen of ben jij er misschien eentje van …. ??

Ik kom ze dagelijks tegen.
Van die mensen die moe zijn.
Lichamelijk maar ook geestelijk.
Geen grip meer hebben op hun leven.
De dingen om hen heen.
Het gevoel hebben dat alles hen overkomt.

Moe zijn van alles om hen heen.
Het gevoel hebben te zijn opgebrand.
Geen zin meer hebben in het dagelijks terugkerend patroon van …. alles…..
En toch niet weten hoe ze er uit kunnen komen.

Helaas kan ik niet anders dan bekennen dat ik ook ooit in deze vicieuze cirkel heb gezeten.
Ook ik ben in die tijd zolang doorgegaan totdat ik op een donderdagochtend letterlijk verlamd was.
Met de beste wil van mijn leven kon ik geen voet meer voor de andere zetten.
Ik kwam niet eens mijn bed uit.
Ook niet voor mijn dochter van drie die mij nodig had.
Mijn lijf uiteindelijk was plat gelegd door de stress… letterlijk.

Wat een schok was dat en zo’n ontzettende vreemde gewaarwording.
Het was dat ik ademhaalde waardoor ik besefte dat ik nog leefde.
Mijn hele lijf was gevoelloos, geen bloedstroom ervaarde ik, geen geborrel in mijn buik.
Twee zinnen spreken gaven mij het gevoel dat ik een marathon had gelopen.
Ik wist niet eens dat de letters “e e n”  het woord “een” betekende.

En die mensen kom ik regelmatig, eigenlijk wel veel, heel veel tegen.
Zoveel mensen die klagen over hun leven, werk of wat dan ook en toch geen actie ondernemen.
Hoe wonderlijk is het als je hen aanspreekt om verandering in hun leven aan te brengen,
men opeens in het verweer gaat.
De hakken in het zand zetten.
Zo vastgeroest in oude overtuigingen, gewoontes.

Dan help ik ze graag weer om de draad van hun leven op te pakken.
Besef dat het nog niet hun tijd is om verandering aan te brengen en hun visie aan te passen.
Maar af en toe blijf ik het lastig vinden omdat ik weet dat het zo anders kan zijn.
Dat weet ik maar al te goed.
Het roer omgooien kan zoveel meer waarde aan je leven geven.
Soms is er alleen wat moed voor nodig.
Het oude vertrouwde los te laten en nieuwe mogelijkheden te omarmen.

Holistisch beauty masseur

Het is altijd een streven om zoveel mogelijk aan de wensen van mijn klanten tegemoet te komen.
Klanten vinden het heel prettig om verschillende behandelingen op een en dezelfde plek te krijgen.

Vanuit het zowel het schoonheidsaspect als de innerlijke gezondheid die daar mee verbonden is, kan ik u binnenkort een totaal plaatje aanbieden.

Voor het uiterlijk kunt u kiezen uit de volgende behandelingen: 

  • Hot- en coldstone aromatherapie
  • Japanse gezichtsmassage
  • Anti cellulite massage
  • Guasha gezichtsmassage
  • Bindweefsel gezichtsmassage

Aanvullende massage om uw gezondheid en daarmee uw uiterlijk te optimaliseren: 

  • Detox reflexmassage
  • Beautymassage

 

Bent u geïnteresseerd maar heeft u vragen stuur deze dan naar [email protected]

Haast…..

Haast is een veelzijdig woord. Het woord wordt op verschillende manieren uitgelegd of gebruikt.
Een konijn was bijna (haast) gevangen of haast als een race tegen de klok.

Haast in de vorm van een race tegen de klok komt veelvuldig voor.
Onze agenda neemt een toenemende rol in in ons leven.
Elke activiteit, elke gebeurtenis wordt zorgvuldig gepland.
Wie heeft er tegenwoordig nog tijd? Tijd om te genieten van spontane dingen?
Een leuke uitstapje of quality time met partner of gezin wordt gepland.
Van spontaniteit is geen sprake.
De agenda bepaald wanneer je mag genieten of stil mag staan bij emoties/gevoelens.
“Dan gaan we iets leuks doen, maar eerst……..” is een veel gehoorde zin.

Vraag jezelf eens af of je een intensief leven leidt of een intens leven. 
Is er een balans tussen deze twee.
Het verschil zit in de beleving van beide opties.
Vind je het belangrijk om zoveel mogelijk te doen (intensief) of geniet je van de dingen die je doet (intens).

Klanten die in mijn praktijk komen met klachten als stress, depressie, burnout, oververmoeidheid,
slapeloosheid, te druk hebben etcetera, stel ik deze vraag.
De blik in hun ogen of de uitdrukking op hun gezicht verteld meer dan genoeg.

Wil je bewust zijn hoe het bij jouw zit ga dan voor de spiegel staan.
Neem de tijd en kijk diep in je eigen ogen.
Stel jezelf de vraag die je bezig houdt…. waarom…. hoe komt het dat……
Je zult geneigd zijn alle verantwoording af te schuiven naar de buitenwereld.
Hoe staat het echter met JOUW EIGEN VERANTWOORDING.

Wat had JIJ kunnen doen om deze situatie te vermijden?
Accepteer het antwoord zonder zelfverwijt.
De confrontatie is heftig genoeg.

Dit soort oefeningen zorgen voor een stuk bewustwording.
Het zorgt er niet voor dat alle problemen of klachten opeens verdwenen zijn.
Ze geven wel inzicht.
Een start om uit de vervelende situatie te komen.

Ik heb er veel aan gehad toen ik zelf in een zware burnout zat (ja ja, ik ben ervaringsdeskundige)
In drukke tijden waarin ik het gevoel heb dat ik mijn overzicht verlies, neem ik de tijd om stil te staan
en opnieuw deze vragen te stellen.

WAT moet ik doen vandaag             maak een lijst van alle activiteiten
wat MOET ik doen vandaag             heeft het prioriteit
wat moet IK doen verdaag               ben ik de enige die dit kan doen of kan ik het delegeren
wat moet ik DOEN vandaag            welke acties zijn noodzakelijk
wat moet ik doen VANDAAG           ook hier weer… heeft het prioriteit of hoeft het volgende week pas af te zijn

Veel plezier er mee!!

 

Mijn eerste blog!

Mijn eerste blog!!

HET is eindelijk zover! Het is tijd voor mijn eerste blog. Best wel spannend!

Waar begin ik over, wat is het onderwerp?

Laat ik maar eerst eens beginnen met mijzelf voor te stellen.
Het kleine stukje tekst op mijn site dekt de lading niet, zal ik maar zeggen.

Op 01 augustus 2006 startte ik als voetreflextherapeute. Van het begin af aan werkte ik vanuit huis. Puur uit gemak omdat dit het beste te combineren was en is met mijn gezin maar ook kostentechnisch.

Ik had mijn baan als buitengewoon opsporingsambtenaar bij een groot chemisch bedrijf met een daarbij behorend leuk salaris opgezegd en moest van onderaf aan beginnen met de opbouw van mijn eigen praktijk.
Klanten moesten nog komen en daarbij ben ik wat voorzichtig van aard.

Al was de start dan klein, de praktijk werd algauw groots. Dat stelde mij in de gelegenheid om andere opleidingen te gaan volgen. Eén van mijn karaktereigenschappen is dat ik steeds opzoek ben naar nieuwe kennis en vaardigheden. Breed georiënteerd en toen nog niet echt bezig met diepgang.

Het nadeel hiervan was dat er een moment kwam dat ik mezelf kwijt raakte. Het gevoel bekroop mij steeds meer en vaker dat ik teveel bezig was met wellness (lichaamsmassages) dan met welzijn/gezondheid.

Wat was hieraan te doen? De oplossing was heel simpel….
Gewoon een moment stil gaan staan op de plek waar ik stond. Teruggaan naar mijn basis en nadenken over het vertrekpunt waar ik gestart was.

In de loop der jaren heb ik dat meerdere malen gedaan en ik ben er iedere keer beter van geworden. Had ik eenmaal op het kruispunt van mijn leven een richting gekozen dan voelde ik mij daarna weer lekker in mijn vel, voelde me weer happy en ging ik vol enthousiasme verder op het pad dat ik had gekozen.

Een echte aanrader voor u misschien om dit ook eens te doen. Niet als een kip zonder kop rond blijven rennen en uzelf vertellen dat er geen andere mogelijkheden op uw pad liggen. Dat klopt namelijk niet, het is alleen handig om ze te willen zien.

Het heeft mij gebracht wat ik nu heb, wat ik nu ben en wie ik zijn wil.
Er zullen beslist nog momenten komen waarop ik nog eens op een kruispunt sta en over mijn mogelijkheden na (moet) denken.
Hopelijk neem ik dan ook de tijd om weer stil te staan en te zijn. Dan kan ik mezelf namelijk beter horen.

Fijne dag!